Deniz veya kimyasal ortamlar gibi yüksek sıcaklık maruziyeti olmadan yüksek korozyon direncinin gerektiği projeler için ss 1.4401'i seçin. Projeniz yüksek sıcaklıkları içeriyorsa veya özellikle kaynaklı yapılarda taneler arası korozyona karşı gelişmiş stabiliteye ihtiyacınız varsa WNR 1.4571'i seçin.
1.4401 ile 1.4571 Arasındaki Fark:
Kimyasal Bileşim
1. EN 1.4401 paslanmaz çelik (316 Paslanmaz Çelik Boru):
Ana Elementler: Krom (%16-18), Nikel (%10-14), Molibden (%2-3)
Karbon İçeriği: 0.07% veya daha az
Manganez: %2'den az veya eşit
Silisyum: %1'den az veya eşit
Fosfor: 0.045%'ten az veya eşit
Kükürt: 0.015%'ten az veya eşit
Azot: 0.11%'den az veya eşit
2. EN 1.4571 paslanmaz çelik (316Ti Paslanmaz Çelik Boru):
Ana Elementler: Krom (%{0}}), Nikel (%10.{2}}), Molibden (%{3}})
Karbon İçeriği: 0.08%'den az veya eşit
Manganez: %2'den az veya eşit
Silisyum: 0.75%'ten az veya eşit
Fosfor: 0.045%'ten az veya eşit
Kükürt: 0.015%'ten az veya eşit
Titanyum: 5x(C+N) - 0.7%
Temel Farklar: 1.4401 ve 1.4571
1. Titanyum İlavesi:
1.4571, özellikle yüksek sıcaklıklarda taneler arası korozyona karşı direnci artırmak için eklenen titanyum (Ti) içerir.
2. Korozyon Direnci:
Her iki sınıf da mükemmel korozyon direnci sunar, ancak 1.4571 paslanmaz çelik yüksek sıcaklıkların mevcut olduğu ortamlarda üstündür. 1.4571'deki titanyumun eklenmesi çeliği stabilize eder ve kaynak sırasında karbür çökelmesini önler.
3. Mekanik Özellikler:
Her iki sınıf da çekme dayanımı ve akma dayanımı dahil olmak üzere benzer mekanik özelliklere sahiptir. Ancak, 1.4571'in yüksek sıcaklıklara dayanıklılığı onu belirli uygulamalar için daha uygun hale getirebilir.
4. Uygulama:
AISI 316: Deniz ortamlarında, kimyasal proseslerde ve tıbbi cihazlarda genel kullanıma uygundur.
AISI 316Ti: Egzoz sistemleri, ısı eşanjörleri ve basınçlı kaplar gibi yüksek sıcaklık uygulamalarında tercih edilir.
5. Kaynaklanabilirlik:
DIN 1.4571, titanyum ilavesi sayesinde taneler arası korozyon riski olmaksızın kaynaklanması genellikle daha kolaydır.
